Reisverslag Ecuador, Peru, Bolivia & Argentinie

Coca en dynamiet

Potosi is de hoogste stad ter wereld (4070 m) en ooit een zeer rijke stad door de zilvermijnen die er al heel lang zijn. Natuurlijk is het meeste zilver met de spanjaarden meegegaan. Maar ook Piet Heijn heeft er mee te maken gehad !!

Op dit moment zijn de mijnen nog steeds in gebruik. Het zilver is bijna op, maar een mix van zink, lood en zilver is nog steeds te vinden. Zo´n tienduizend mijnwerkers zijn dagelijks aan de slag, simpelweg omdat er geen ander werk is. Een gemiddelde mijnwerker verdient honderd USD per maand en dat is bijna twee keer het gemiddelde inkomen in Bolivia. Met een beetje geluk kunnen ze 25 tot 30 jaar dit werk doen. Van geluk mag eigenlijk niet gesproken worden. Het grootste gedeelte van zijn leven brengt ie onder de grond door, met de garantie dat ie niet ouder wordt dan 45 tot 50 jaar want ben je overleden aan stoflongen, lood- en/of asbestvergiftiging.

Moderne slaven-, kinderarbeid. Ze beginnen meestal bij de veertien, vijftien jaar, maar we kwamen er ook een van tien tegen. (ook hier moeten ze eigenlijk tot hun zestiende naar school!). De omstandigheden zijn zo armoedig; geen stofmaskers, machines, liften, gemotoriseerd transport, zelfs geen noodvoorzieningen.

Temidden van asbest, lood en andere lekkere stoffen, hakken mannen, de hele dag door kauwend op coca bladeren, met beitel en houweel de rotsen los en duwen ze de hele dag de mijnkarretjes (Indiana Jones gezien?) met stenen en stof naar buiten of blazen met dynamiet, weer en stuk van hun berg weg.

Potosi was zo rijk, dat met al het zilver, de spanjaarden een brug hadden kunnen bouwen van Potosi naar Madrid!!!!

Potosi is zo arm, dat met alle botten van de overleden slaven er een tweede brug naast gebouwd had kunnen worden!!!!

17.9.04 00:48